Refluks żołądkowo-przełykowy

W wielkim skrócie, refluks żołądkowo-przełykowy, jest cofaniem się treści pokarmowej o odczynie kwaśnym, do przełyku.

Związane jest to z zaburzeniami w działaniu zwieracza dolnego przełyku. Rola zwieracza zlokalizowanego pomiędzy przełykiem a żołądkiem, ogranicza się do zamykania światła przełyku, w celu utrudnienia, uniemożliwienia powrotu treści pokarmowej. W przypadku, osłabienia mięśni zwieracza, nie spełnia on w stu procentach swojej roli, a co z tym związane jest to główną przyczyną refleksu.

Chociaż, za źródło, cofania się treści pokarmowej, obwinia się również istnienie przepukliny wślizgowej rozworu przełykowego.   Objawami, towarzyszącymi, jest nieustanne odczucie zgagi, ponadto, pieczenie w klatce piersiowej, odczucie cofania się pokarmu. Ból w klatce piersiowej, może zmylić diagnozę lekarza, gdyż prawdopodobnym jest skierowanie na dolegliwości kardiologiczne. Przy refluksie, objawy mogą również występować, ze strony układu oddechowego – często pojawiającymi się, są chrypka, zapalenie krtani lub gardła.   W celu postawienia prawidłowej diagnozy, lekarz, zleci badanie rentgenowskie przełyku, w połączeniu z kontrastem, badanie endoskopowe górnego odcinka przewodu pokarmowego, manometrię przełykową, test omeprazolowy.

Lekarz specjalista, dokona oceny zaawansowania choroby. W teorii medycyny, stosowana jest klasyfikacja Savary – Millera. Na jej podstawie oceniane jest stadium choroby i podejmowane odpowiednie środki zapobiegawcze i lecznicze. Skala Savary – Millera, to rząd liczb od zera do czterech. Każda z liczb, przypisana jest do innego stadium choroby. Widnieją kolejne, następujące nazwy:

0 – stan prawidłowy,
1 – przekrwienie,
2 – linijne nadżerki,
3 – rozlane nadżerki,
4 – zwężenie pozapalne.

W leczeniu, stosowane są leki z grupy inhibitorów pompy protonowej, w celu zmniejszenia kwaśnego odczynu soków żołądkowych. Gdy, ściany błony śluzowej ulegną zagojeniu, leki te można stosować jeszcze przez długi okres. U organizmów młodszych, wskazanym w chorobie refluksowej, stosowanie leków prokinetycznych, które zwiększą działanie zwieracza dolnego przełyku. Zabieg chirurgiczny, jest tylko wówczas konieczny, gdy leczenie zachowawcze nie jest skuteczne lub, gdy występują powikłania. Zabieg fundoplikacji, wykonuje się za pomocą laparoskopu, a polega na owinięciu dolnego odcinka przełyku łącznie z wpustem i dnem żołądka.